يَعْتَذِرُونَ ۴۸۵ هود

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ﴿۱﴾ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ ﴿۲﴾

الر - این کتابی است که پر از حکمت شده آیات آن باز بشنوید که تفصیل شده (مسائل ضروری) از نزد ذات صاحب حکمت و باخبر است ﴿۱﴾
که عبادت هیچ یکی را نکنید بجز از اللّه تعالٰی هرآئینه من شما را از طرف او بیم دهنده و مژده دهنده ام ﴿۲﴾

سوره هود

ربط: این سوره با سوره پیش آنست که در سوره یونس بر مسئله توحید دلایل عقلی بیان شد در این سوره بر آن مسئله دلایل نقلی را از پیغمبران بیان میکند - ربط دوم آنست که در آن سوره مسئله توحید بود در این سوره ترغیب را بر تبلیغ آن ذکر میکند -
دعویٰ این سوره: چهار است اول رد بر شرک فی العبادات در آیت دوم است دوم رد شرک فی العلم و فی التصرف آیت های پنجم و ششم است - سوم تشجیع و ترغیب بر تبلیغ توحید در آیت (۱۲) است - چهارم دلداری در آیت ۱۷ است -
خلاصه سوره: آنست که در این سوره سه باب است باب اول الی آیت (۲۴) است در این ترغیب به قرآن است و چهار دعوی سوره است و تنبیه به منکرین است و ترس اخروی به منکرین است و مژده برای مومنین است -

تفسیر

[۱] در این آیت بعد از ذکر اعجاز قرآن با آلر ترغیب به قرآن است به بیان سه صفات قرآن صفت اول (أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ) یک معنی آن است که از حکمت پر کرده شده آیت های او - معنی دوم است که آیت های محکم است که نقصان و فساد در آن نمی آید - معني دوم آنست که این کتاب به کتاب دیگر منسوخ نمی گردد - صفت دوم (ثُمَّ فُصِّلَتْ) معنی آن آنست که بیان توحید و مسائل اصولی را به تفصیل کرده است - و لفظ ثم برای تعقیب ذکری است یا معنی آنست که جداجدا و کم کم نازل شده است - صفت سوم آنست (مِنْ لَدُنْ) مطلب آنست که این کتاب زیرا محکم است که از طرف حکیم است و تفصیل در آن از سببی است که از طرف خبیر است -
[۲] در این آیت دعوی اول سوره است که با اللّه تعالٰی در عبادت کسی را شریک مسازید و با آن صدق رسول است - (أَلَّا تَعْبُدُوا) این مفعول له أُحْكِمَتْ و فُصِّلَتْ است با تقدیر لام لئلا تعبدوا واین دلیل است که مقصد اصلی قرآن رد بر شرک است -

<< صفحه بعد صفحه قبل >>