أَمَّنْ خَلَقَ ۹۳۴ القصص
طسم ﴿۱﴾ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿۲﴾ نَتْلُو عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسَى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۳﴾ إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ ﴿۴﴾
طا سین میم ﴿۱﴾
این آیت های کتابی است که وضاحت کننده حق و باطل است ﴿۲﴾
بیان میکنیم بر تو بعضی خبر موسیٰ علیه السلام و فرعون را براستی (برای تسلیت) قومی را که ایمان می آورند ﴿۳﴾
هرآئينه فرعون تکبر کرد در ملک و گردانیده بود اهل آنرا گروه بسیار ضعیف میساخت یک گروه را از ایشان میکشت پسران ایشان را و بی حیاء میساخت زنان ایشان را هرآئينه او بود از فساد کنندگان ﴿۴﴾
ربط: آن با سوره نمل از چند وجوه است وجه اول این است که در سوره پیش اثبات توحید با دلایل نقلیه و عقلیه شد در این سوره تسلیت و تشجیع برای نبی و مومنان است برای رسانیدن این مسئله و بشارت با کامیابی است - وجه دوم در سوره شعراء و نمل ابتداء قصه موسیٰ علیه السلام ذکر نشده بود حالا در این سوره از حالت ولادت موسیٰ علیه السلام شروع میکند - وجه سوم این است که در اخیر آن سوره سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فرموده بود در این سوره از آن آیت ها واقعه هلاکت فرعون را ذکر میکند -
دعویٰ این سوره: تسلیت برای اهل حق با کامیابی است بعد از گذشتاندن مصیبت ها در دعوت توحید و برای این مثال نعمات در بنی اسرائيل است و عذاب بر دشمنان است یعنی فرعون و هامان و قارون ، و در این سوره اثبات توحید با دلایل عقلی است و با رد بر سه اقسام شرک که شرک فی العلم و فی التصرف و فی الدعا است -
خلاصه سوره:
این سوره به سه باب تقسیم است باب اول الی (۴۴) است در این اول ترغیب به قرآن است باز دعوی سوره است - باز اجمال قصه موسیٰ علیه السلام است به ذکر پنج نعمات بر بنی اسرائيل و ذکر نعمت بر فرعونیان از جهت شش ظلم باز قصه موسیٰ علیه السلام که تقسیم بر پنج مقامات است -
[۱] این از مقطعات است برای تنبیه بر اعجاز قرآن کریم -
[۲] این ترغیب به قرآن کریم است و در (الْمُبِينِ) اشاره است که در این سوره تفسیر واقعه موسیٰ علیه السلام است -
[۳] این دعوی سوره است یعنی تسلیت به نبی صل اللّه وعلیه وسلم و برای مؤمنان است یعنی در واقعه موسیٰ علیه السلام و در فرعون فائده برای مؤمنان و تسلیت و بشارت است که تکبر و بزرگی و افزودی مال و جاه از عذاب نجات داده نمی تواند و مصایب بالای حق پرستان می آید و اللّه تعالٰی کامیابی میدهد -
[۴] در این آیت شش جرم فرعونیان را ذکر کرده است (عَلَا فِي الْأَرْضِ) تکبر به دعویٰ ربوبیت و الوهیت (شِيَعًا) گروهی که با یکدیگر تعصب و زد میکنند و همچنین برای بعضی در عزت و اقتدار حصه بدهند و از بعضی خدمت میگرفتند (يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ) در این هر دو بار داخل است یعنی از سوره بقره (۴۹) و از سوره اعراف (۱۲۷) (الْمُفْسِدِينَ) مراد این است که اشاعت و مدد کفر و شرک را میکرد و از توحید واز اطاعت موسیٰ علیه السلام مردم را منع میکرد -